Mônchia-das-fontes
Montia fontana
Erva anual ou perene cosmopolita de fontes de água doce e solos úmidos, conhecida pelas …
A Montia calcicola é uma pequena planta herbácea de montanha que habita redutos úmidos e rochosos nas terras altas da Guatemala e do estado de Chiapas, no México. Seu epíteto específico calcicola significa literalmente «habitante do calcário», destacando sua estreita afinidade com substratos ricos em carbonato de cálcio.
A espécie foi descrita cientificamente em 1944 pelos botânicos norte-americanos Paul Carpenter Standley e Julian Alfred Steyermark, a partir de exemplares coletados na Sierra de los Cuchumatanes.
Apresenta porte herbáceo prostrado a ascendente, formando pequenos tapetes glabros e levemente carnudos sobre rochas úmidas. Seus caules delgados ramificam-se desde a base e frequentemente enraízam nos nós inferiores em contato com o musgo e o solo mineral.
De julho a setembro, durante a estação chuvosa nas montanhas mesoamericanas
Enquanto a maioria das espécies do gênero prefere solos ácidos ou neutros de turfeiras e riachos graníticos, a Montia calcicola especializou-se em um ambiente químico oposto. Ela habita os altiplanos cársticos da Sierra de los Cuchumatanes, acima de 3.000 metros de altitude, onde a rocha matriz é o calcário puro.
Sinônimos do táxon: Crunocallis calcicola
Montia fontana
Erva anual ou perene cosmopolita de fontes de água doce e solos úmidos, conhecida pelas …
Montia parvifolia
Erva perene suculenta nativa do oeste da América do Norte, adaptada a paredões rochosos úmidos …
Montia angustifolia
Erva perene aquática ou semiaquática da Nova Zelândia, distinguida por suas folhas longas e muito …
Montia howellii
Diminuta erva anual prostrada do noroeste do Pacífico, adaptada a solos vernalmente úmidos e à …